Dit jaar namen we voor de bezinningsdagen deel aan het project 'Niet Normaal?'. De eerste dag startten we met een bezoek aan 'Huis Perrekes' in Oosterlo. Huis Perrekes is een prachtig initiatief dat zorg biedt aan mensen met dementie in alle stadia. De zorg voor personen met dementie is niet gemakkelijk, niet alleen m.b.t. fysieke zorg, maar ook op mentaal vlak. Niet iedereen heeft de tijd of middelen om voor personen met dementie te zorgen. Soms heeft de familie tevens wat tijd nodig om op adem te komen. Bovendien dreigen ouderen te vereenzamen of vinden ze moeilijk hun draai in een nieuw of druk gezinsleven. Wanneer Huis Perekkes (een deel van) deze zorg overneemt, kan iedereen de tijd nemen om tot rust te komen.

Bij aankomst in het Huis bekeken we eerst een documentaire over het woonzorgcentrum, zodat we ons alvast een beeld konden vormen van de dagdagelijkse gang van zaken. Wat me hiervan het meeste is bijgebleven, is hoe gericht Huis Perrekes is op de kwaliteit van het leven van zijn bewoners. Ze kunnen naar de kapper gaan, krijgen elke dag vers bereid eten, dat ze eventueel samen met de zorgkundigen kunnen maken, gaan naar de winkel of maken uitstappen.

In de namiddag hebben we deelgenomen aan verschillende activiteiten met de dementerenden. Een deel van de groep is met hen gaan wandelen; het andere deel van de groep, waaronder ikzelf, voerde  creatieve opdrachten uit samen met enkele bewoners. Dit vond ik een heel geslaagd deel van de tweedaagse, omdat je hier contact had met de dementerenden en een unieke inkijk had in het leven van mensen met dementie. Er waren natuurlijk ook schrijnende momenten. Wanneer iemand met dementie die bv. op het ene moment heel helder is, opeens niet meer weet hoe hij naar het dagverblijf gekomen is of gedesoriënteerd raken. Na de activiteiten hebben we samen koffie gedronken en zijn we met de bus naar Geel vertrokken. Na het avondeten, hebben we onze trip verder gezet richting Corsendonck-de Linde in Retie. Hier bekeken we nog een aflevering van 'Radio Gaga in Bethanië', een psychiatrisch ziekenhuis in Zoerselken.

Dinsdag hebben we het Openbaar Psychiatrisch Ziekenhuis (OPZ) in Geel bezocht. In de voormiddag kregen we uitleg over wat het OPZ Geel precies doet. Het OPZ helpt psychiatrische patiënten bij de weg naar 'herstel' en focust niet louter op de genezing van hun psychische problematiek. Hier hebben we ook gezien hoe de gezinsverpleging, die toch echt uniek is voor Geel, is ontstaan. In de gezinsverpleging verblijven psychiatrische patiënten in pleeggezinnen. We hebben daarna een rondleiding op de campus van het OPZ gehad.

’s Namiddags stond o.m. het Bezoekerscentrum op het programma. Hier bekeken we verschillende kunstwerken, die de psychiatrische patiënten zelf gemaakt hadden in het 'Kunsthuis Yellow Art', dat zich ook op de campus bevindt. Het was een prachtige en positieve ervaring om kennis te maken met het uitdrukken van emoties en ervaringen door middel van kunst. Daarna hebben we twee getuigenissen gehoord van min of meer herstelde psychiatrische patiënten. Dit vond ik heel interessant: we stonden even stil bij de weg die patiënten afleggen. Het is opmerkelijk hoe ze, na alles wat ze hebben meegemaakt, toch erin slagen om een 'normaal' leven te leiden. Na dergelijke getuigenissen gehoord te hebben, is het onbegrijpelijk dat sommigen psychische problemen aanstellerij durven noemen.

Over het algemeen vond ik het een zeer geslaagde tweedaagse, waar ik ongelooflijk veel heb bijgeleerd. Een ware bezinning! Ze was enerzijds confronterend omwille van de zoektocht en de moeilijkheden van patiënten met psychische problemen, maar anderzijds ook hartverwarmend om twee dagen inkijk te krijgen in de zorg en warmte waarmee patiënten omringd worden, waarbij hun levenskwaliteit van het allergrootste belang is. De bezinningsdagen plaatsten alles in perspectief en herinnerden ons er nog eens aan dat zorg dragen voor onze medemensen zo essentieel is.

 

Isabeau Ceusters – 6WEWIa

 

Ladybug
Ladybug